ତୁ ମୋ ମା ଓଡିଶା(Tu Mo Ma Odisha)

ଦେଖିଛି ତୋତେ ମୁଁ ମହାନଦୀ ଧାରେ , କୋଣାର୍କ ପଥର ଦେହ ରେ
ଖୋଜିଛି ତୋତେ ମୁଁ ସୁନାମୀ ଦାଉ ରେ ଦୟା ନଦୀ ରକ୍ତ ସୁଅରେ 
ଭାବିଛି ତୋ କଥା ପଦୁଂଅ ତୁଠ ରେ , କିଆ କେତକୀ ର ବେଳା ରେ
ଭାସିଛି ତୋ ପାଇଁ ଚିଲିକା ଢେଉ ରେ ସାତ କୋଶିଆ ଗଣ୍ଡ ରେ …
ଖେଳିଛି ତୋ ପୁରୀ ସମୁଦ୍ର ବେଳା ରେ ବୁଲିଚୀ ନନ୍ଦନ କାନନେ
ବୁଲିଛି ଭିତର କନିକା ଜଙ୍ଗଲେଭାସିଛି ଅଠର ନଳା ରେ …
ହେରିଛି ତୋ କଳା ତାରକସି ଗୁଣେପିପିଲି ର ରଙ୍ଗ ଚାନ୍ଦୁଆ ରେ
ଝୁରିଛି ତୋତେ ମୁଁ ବାରଶ ବଢେଇ ଆଉ କଳା ପାହାଡ ର ଧ୍ବଂସ ରେ…
ଖାଇଛି ମୁଁ ରସଗୋଲା ଛେନାପୋଡଆଡିସା କାକରା ପୁଳୀ କୁ
ରାନ୍ଧିଛି ଆମ୍ବୀଳା କାଞ୍ଜି  ସନ୍ତୁଳା ଡାଲମା ବେଶର ବଟା କୁ 
ମାତିଛି ଯେ ରଥ ଯାତରା ଭିଡରେହୋଲୀ ଦୋଳ ଦିପାବଳୀ ରେ
ଭାଙ୍ଗିଛି କନ୍ଦଳ ଭାଇ ଭାଗାରୀ ରେ ସାହୀ ପଡିଶା ର ଦ୍ବନ୍ଦ ରେ ….
ହଜାଇଛି ନିଜେ ନିଜର ବ୍ୟଥା କୁ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଦେଖି ତୋ ଦୁଃଖ କୁ
ପଠାଇଛି ବାରତା  ମରମ କଥା , ତୋହରୀ ସନ୍ତାନ ମାନଙ୍କୁ…
ବୁଝେଇଛି ତୋର ପୁରୁବ ର ଶିରୀ , କଥା ଗୌରବ ଗାଥା କୁ
ଦେଖାଉଛି ତୋର ବୀର ସନ୍ତାନ ରେ ତୋର ହୃଦ ମନ ବ୍ୟଥା କୁ
କହୁଛି ତୋତେ ମୁଁ ତୁ ମୋ ସଂସାର , ତୁ ମୋ ମା ଓଡିଶା
ଲେଖୁଛି ତୋ ଗୁଣ ସରୁ ନାହିଁ କଥା କେହି ନୁହେଁ ତୋର ସରିଶା …   
ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଭୂୟାଁ , ଟରୋଣ୍ଟୋ, କାନାଡା

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *